| Vrouwelijke component
in de ict
In het septembernummer van TINFON, tijdschrift voor informaticaonderwijs
vertelt Jack Gerrissen (oud-hoogleraar informatica) zíjn
verhaal over het mannendomein informatica. Hij heeft het over hardware
als jongensfascinatie en dat er maar een enkel meisje was dat daar –
in zijn studententijd - ook voor te vinden was. Er waren wel meer meisjes
die de nieuwe technologie omarmden, maar dan als middel en niet als
doel. Ook hij heeft het over de rekenaarsters, die volgens hem het geestdodende
werk deden terwijl het uitdagende programmeerwerk in handen was van
mannen. Bij de opkomst van de kantoorautomatisering in Nederland waren
het volgens Gerrissen de mannen die zich verloren in gewichtig geneuzel
over technologie en systeemkracht en de (spaarzame) vrouwen die informeerden
naar het effect en rendement aan de kant van de gebruikers.
Afkeer van goeroedom
Vele werkplekken die Gerrissen in de loop der tijd heeft bezet passeren
de revue en daarbij gaat het vaak om de rol van de vele mannen en een
enkele vrouw. Bij Industriële Vormgeving in Delft (voorloper van
het latere Industrieel Ontwerpen), waar jongens én meisjes studeerden,
leerde hij de complementariteit van manbeelden en vrouwbeelden waarderen.
Helaas, constateert hij, kreeg de vrouwelijke component in de Nederlandse
ict-wereld weinig kans. Hij maakte mee dat getalenteerde vrouwelijke
afgestudeerden in Nederland niet aan de bak kwamen en naar het buitenland
verdwenen. Toen hij bij Philips werkte stuitte hij op namen van belangrijke
vrouwelijke onderzoekers en ontwerpers. Dat zij onzichtbaar zijn gebleven
heeft volgens hem te maken met de afkeer van vrouwen voor goeroedom.
Compleetheid
In de jaren negentig zette hij zich in voor de informaticafaculteit
van een universiteit in Bolivia. De helft van de studenten was vrouw.
Hij zag daar dat mannen en vrouwen elkaar op het vakgebied aanvulden
en elkaar wederzijds versterkten. Compleetheid bleek dus mogelijk op
informaticagebied. Maar niet in Nederland, zoals naar voren kwam bij
de promotie van Cecile Crutzen in 2000: zij botste hard met de Nederlandse
‘hardcore en mainstreaminformatici’.
Het gevoel aanspreken
Maar dat kan veranderen. In hetzelfde nummer van Tinfon vertelt Ester
Riemersma van IBM dat dit bedrijf en andere technische en automatiseringsbedrijven
de laatste jaren gericht proberen de monocultuur te doorbreken door
de kansen voor vrouwen fors te stimuleren en door het bedrijf voor hen
aantrekkelijker te maken. De reden is dat ict-bedrijven bang zijn om
waardevol talent te missen. IBM kent een actief diversiteitsbeleid.
De instroom van vrouwen in toegenomen van 17% in 2002 tot 22,5% in 2004.
Volgens de voorzitter van het IBM-vrouwennetwerk ‘Women in Blue’,
Jantina Woudstra, kiezen vrouwen een loopbaan die ‘leuk’
is. Daarom moeten we de passie, het gevoel bij vrouwen aanspreken als
we hen willen interesseren voor een loopbaan in de ict, aldus Woudstra.
TINFON, Tijdschrift voor informaticaonderwijs, 14de jaargang,
september 2005,
dinfor@planet.nl
|
