Rolmodel in de spotlight – Femke Cornelissen

Hoe ben je bij VHTO uitgekomen en wat was de belangrijkste reden om rolmodel te worden?

“Op een bepaald moment zag ik op een podium vrouwen hun verhaal vertellen. Ze traden op als voorbeeld, als rolmodel. Dat was als een eye-opener voor me, aangezien ik dat niet eerder zo gezien had. Zelf heb ik ook een community met vrouwen in tech, waarbij onze focus vooral ligt op hoe je een vrouw enthousiast kunt maken voor technologie en dan met name de ICT-hoek. We merkten dat we daar een stap vóór missen. Dat is dus de jeugd. Hoe laat je hen al op de basisschool en middelbare school zien hoe leuk technologie is? Ik wil zoveel mogelijk mensen om me heen inspireren om zelf ook een rolmodel te zijn voor jongeren, zodat er straks meer vrouwen in ICT aan de slag zijn.”

Hoe kijk je naar de samenwerking en wat is je het meeste bijgebleven?

“Het is altijd erg leuk om bij een school te komen en een klas vol met meiden te zien. Het mooiste moment is eigenlijk wel als je meiden ziet die in het begin zoiets hebben van ‘Wat doe ik hier’ en die in de loop van het lesuur steeds meer rechtop gaan zitten. Dat je bij hen een lampje ziet aangaan, dat je iets ziet ontstaan waardoor ze steeds enthousiaster worden. Dát is waar ik zelf ook weer enthousiast van word, daar doe ik het voor.

Volgens mij is het de kracht dat ze door zo’n gastles thuis in gesprek gaan met hun ouders. Dat ze kunnen aangeven dat dat een leuk beroep is. Dat ze door het rolmodel iemand hebben gezien waaraan ze zich kunnen spiegelen en denken ‘He, maar daar pas ik ook in’.

Als ik bij een school kom, is er soms ook iemand bij van VHTO die het verder ondersteunt. Als er een oproep voor een rolmodel komt en het is in de buurt en ’t past in mijn agenda, dan meld ik me graag aan. Dat is ook zo prettig, het is vrijblijvend en geen verplichting. VHTO regelt het allemaal, ze vertellen me waar ik hoe laat moet zijn. Ik krijg een PowerPointpresentatie aangeleverd die ik als basis kan gebruiken om mijn eigen verhaal vertellen en mijn eigen vragen naar de groep erin zetten. Het kost mij heel weinig tijd. De les op school duurt maximaal een uurtje en dat is het. Voor mij is het geen grote investering en de impact is redelijk groot. Het is heel belangrijk om te doen.”

Wat is de meest opmerkelijke vraag of opmerking die je hebt gekregen?

“‘Wat verdien je?’ Leerlingen willen weten of ze financieel onafhankelijk kunnen zijn als ze deze richting uit gaan. Dat ze onafhankelijk kunnen zijn en de dingen kunnen doen die ze graag willen doen. En het mooie is dat dat ook heel goed kan. Je kunt overal vandaan werken op tijdstippen die jij wilt. Die flexibiliteit wordt steeds belangrijker voor de aankomende generaties. Ze willen thuis werken, naar Barcelona gaan en een worcation houden, sporten op tijdstippen die hen uitkomen, maar wel ook voldoening in hun werk houden. In principe is dat allemaal mogelijk in de technologiesector.

Wat de kinderen ook aanspreekt, is als ik kan laten zien dat ik ook wel eens letterlijk in de spotlight sta. Zo sta ik bijvoorbeeld op een billboard in Amsterdam als rolmodel voor vrouwen in tech, of in een filmpje voor bijvoorbeeld Microsoft. Dat spreekt veel meiden aan, zo van ‘Ben je soms een model?’. Om op zo’n manier met een vlog of foto op social media te staan, dat spreekt hen aan, zeker op Instagram. Het levert altijd leuke gesprekken op, omdat het hun belevingswereld raakt.

Het laat zien dat wat ik doe ook bij hen aansluit, dat werken in tech ontzettend leuk is. Het belangrijkste is dat dat je in je kracht staat en doet waar jij goed in bent en je goed bij voelt.”

Wat wil je meegeven aan potentiële rolmodellen en scholen over dit onderwerp?

“Wat mij betreft hebben we veel meer rolmodellen nodig! Een kleine investering kan een groot verschil maken. Het is belangrijk dat we met elkaar het gesprek aan gaan en laten zien hoe gaaf onze sector is. Dus ik zou eigenlijk iedereen willen oproepen om rolmodel te worden en samen het verschil te kunnen maken.

Laat kinderen op jonge leeftijd ook al met technologie kennismaken. Ik geef bijvoorbeeld Minecraftlessen op school en het is verbazingwekkend om te zien hoe goed sommigen al zelf een game kunnen maken. Er gaat een wereld voor hen open als ze zien dat ze zelf wat kunnen creëren als zij degenen zijn die achter de knoppen zitten. Scholen kunnen beter gebruik maken van de creativiteit die het laten ontdekken van technologie door kinderen met zich meebrengt. Leer de kinderen in hun kracht zetten en zien dat ze Minecraft ook gebruikt kan worden met rekenen. Hoeveel stappen moet je zetten om ergens te komen in Minecraft als je telkens twee blokken per stap overslaat? Of een ander voorbeeld, gebruik het spel Uno in gymles. Je moet nu twee keer ergens overheen of zet één stap terug. Er zijn zoveel mogelijkheden om het gesprek aan te gaan rondom technologie en om technologie toe te passen zodat het onderdeel van de leefwereld van de kinderen wordt.”

Wat heb je er persoonlijk van geleerd?

“In het begin vond ik het wel wat onwennig om naar voren te stappen en mezelf te laten zien. Maar als ik na afloop van een verhaal wat ik deel hoor ‘Mijn dochter wil nu hetzelfde worden als jij!’, dan heb ik mensen weten te inspireren, dan ik het een succes. Dat is het me meer dan waard, dan maakt het me eigenlijk helemaal niet meer uit dat ik die stap naar voren moest zetten. Dan heb ik het goed weten over te brengen en dat is een geweldig compliment.”