Rolmodel in de spotlight – Ineke Vermeulen
Ineke Vermeulen (41) is al twaalf jaar softwareontwikkelaar, momenteel bij de Kamer van Koophandel. Daarnaast is ze vrijwilliger bij CoderDojo, waar ze kinderen leert programmeren in Scratch. In tegenstelling tot die van veel vrouwen in de techniek, zijn Ineke’s ervaringen overwegend positief. Wel herkent ze ook de subtielere vormen van ongelijkheid: het onbewuste zelfvertrouwen dat lager ligt en het gevoel (in eerdere werkomgevingen) soms buiten de groep te vallen.
Van eigen website naar softwareontwikkelaar
Ineke’s fascinatie voor techniek begon al vroeg. Dankzij haar vader, die als IT-manager werkte, had het gezin al vroeg internet in huis. “Ik kreeg een stukje gratis webhosting en ben toen dingen gaan uitproberen. Zo kwam ik erachter dat er ook HTML en CSS achter zat.” Toch koos ze eerst een andere route: ze studeerde toegepaste kunst en techniek, gevolgd door een bachelor filosofie. Pas na de financiële crisis, terwijl ze in de catering werkte om rond te komen, pakte ze een PHP-boek op. “Ik dacht: misschien is dit ook wel wat voor mij.” Ze solliciteerde, kwam bij Capgemini terecht en deed een intensieve Java-masterclass. “Zo ben ik er eigenlijk ingerold.”
Een onbewust rolmodel
Achteraf ziet Ineke hoe groot de invloed van haar vader is geweest, ook al beseft ze dat pas later. “Ik zag dat de tekeningen die we vroeger maakten, als je ze omdraaide, programmeer-opdrachten waren die hij had bedacht. Misschien heeft dat me toch onbewust beïnvloed.” Op school kwam techniek nauwelijks aan bod. “Het was echt door mijn vader dat ik daar zo vroeg mee in aanraking kwam.”
‘’Je voelt je toch een buitenbeentje’’
Tijdens haar loopbaan was Ineke vaak een van de weinige vrouwen in haar team. Nu, bij de KVK, is haar team bijna fifty-fifty. Ze werd nooit onaardig behandeld, benadrukt ze, en collega’s respecteerden haar, maar toch merkte ze subtiele patronen. “Als er een kaartje gestuurd moest worden naar een zieke collega, was ik toch wel de aangewezen persoon om dat te regelen. De mannen kwamen daar gewoon niet op.” Hetzelfde gold voor het organiseren van een teamuitje of vrijdagmiddagborrel. “Je voelt je toch een beetje een buitenbeentje als je de enige vrouw bent. De mannen trekken sneller naar elkaar toe, die gaan het dan over auto’s hebben. Ik denk niet dat het bewust onaardig bedoeld was, maar je voelt je soms wel buitengesloten.”
“Ik kan me niet herinneren dat iemand ooit tegen me gezegd heeft dat ik iets niet zou kunnen. Maar op een of andere manier is het toch ingeslopen.”
Het onzichtbare vertrouwen
Wat Ineke het meest bezighoudt, is hoe onbewuste boodschappen doorwerken zonder dat iemand ze ooit hardop uitspreekt. “Ik kan me niet herinneren dat iemand ooit tegen me gezegd heeft dat ik iets niet zou kunnen. Maar op een of andere manier is het toch ingeslopen.” Ze herinnert zich dat ze tijdens haar opleiding bij een lastig stukje JavaScript meteen dacht: dat kan ik vast niet, en direct hulp vroeg aan een mannelijke mede student in plaats van het zelf uit te zoeken.
Beeldenbrekers in de klas
Als rolmodel gaf Ineke een gastles waarbij de kinderen vooraf hadden getekend hoe ze zich een IT’er voorstelden. De meesten tekenden een man in pak. Ze legde de basis van programmeren speels uit met een dans-en-muziekoefening en liet eigen hobbyprojecten zien. Een jongen vertelde haar dat hij dacht dat hij “maar mbo-niveau” kon doen en dus niet slim genoeg was voor apps maken, tot ze uitlegde dat er op mbo-niveau ook software-ontwikkelopleidingen zijn. “Toen was hij helemaal enthousiast. Je weet nooit precies wat zo’n gesprek uiteindelijk teweegbrengt, maar het kan wel inspireren.”
Haar boodschap aan meiden
Ineke’s boodschap is nuchter en concreet: “Je kan het wel, waarom niet? Je kan programmeren net zo goed leren als Frans, geschiedenis of wiskunde, als je er tijd in steekt. Probeer het gewoon en kijk of het iets voor je is.” De misvatting die ze het liefst doorbreekt: dat IT saai en eenzaam werk is. “Het is juist heel sociaal, je praat de hele dag met gebruikers en collega’s over oplossingen. En je moet ook heel creatief zijn. Als je als kind creatief bent, hoeft dat niet per se de kunstkant op te betekenen.”
Lees verder
Hoe kun je het wervingsproces inclusiever maken en meer vrouwen aantrekken voor technische functies?
Hoe kun je het wervingsproces inclusiever maken en meer vrouwen aantrekken voor technische functies? Op deze pagina vind je hulpmiddelen om vacatureteksten zo te schrijven dat je een meer diverse groep kandidaten (en specifiek meer vrouwen) aanspreekt met je vacature én tips hoe je iedereen tijdens het sollicitatieproces gelijke kansen geeft door objectief te selecteren en beoordelen.
Systeemupdate 2025–2030: Techniek is van iedereen
Zonder actie halen we pas in 2080 40% vrouwen in techniek en IT. Lees de VHTO-strategie om dat al in 2040 te bereiken.
Meer meiden in STO: wat doen regio’s en wat werkt?
Rapportage en inspiratiekaart over goede voorbeelden uit de STO regio’s.
Aanmelden voor Girls’ Day 2027 is geopend, met een nieuw aanmeldsysteem
Op dinsdag 13 april 2027 gaan duizenden meiden van 10 tot 15 jaar op bezoek bij technische bedrijven in hun buurt. Scholen en bedrijven kunnen zich vanaf nu aanmelden. Nieuw
Girls’ Day 13 april 2027
Tijdens Girls’ Day openen technische bedrijven hun deuren om meiden van 10 tot 15 jaar kennis te laten maken met techniek en IT.
“We wilden laten zien: meiden horen óók in de techniek”
Boekentips over techniek voor de Kinderboekenweek
Kinderen vormen hun beeld van wie waar “thuishoort” al vroeg, vaak via de verhalen die ze lezen. Als een meid in een boek nooit een vrouw tegenkomt die iets bouwt, ontwerpt of uitvindt, leert ze onbewust: dit is niet voor mij.
Rolmodel in de spotlight – Elizabeth Adelore
In de nieuwste editie van Rolmodel in de Spotlight vertelt Elizabeth openhartig over haar weg naar de techniek, de vooroordelen die ze onderweg tegenkwam en waarom zichtbare rolmodellen zoveel verschil kunnen maken.