Rolmodel in de spotlight – Elizabeth Adelore
Elizabeth Adelore weet als geen ander hoe belangrijk zichtbare rolmodellen zijn. De 32-jarige elektrotechnisch ingenieur uit Nigeria, werkt tegenwoordig bij Fugro in Nederland. Ze werkt aan maritieme robots die de zeebodem in kaart brengen voor onder andere windparken en onderzeese kabels. Maar haar weg naar de techniek was allesbehalve vanzelfsprekend. Juist daarom zet zij zich nu in als rolmodel. “Je weet nooit wie er naar je kijkt.”
“Nieuwsgierigheid is alles wat je nodig hebt”
Als kind was Elizabeth eindeloos nieuwsgierig. Ze keek graag mee wanneer haar vader printers repareerde en wilde precies begrijpen hoe alles werkte. “Maar telkens kreeg ik hetzelfde antwoord: ‘Dat is niets voor jou. Dat is werk voor mannen. Ga je moeder helpen in de keuken.’”
In haar omgeving werd nieuwsgierigheid bij meiden niet aangemoedigd. Toch liet ze zich daar niet door tegenhouden. “Ik wilde altijd weten hoe dingen werkten. Dus begon ik zelf boeken te lezen over wetenschap en uitvindingen.” Toch viel haar iets op. “In al die boeken zag een wetenschapper of uitvinder er hetzelfde uit: een witte man. Ik zag nergens iemand die op mij leek.” Volgens Elizabeth begint daar het probleem. “Het is niet natuurlijk dat minder meiden voor techniek kiezen. Het is conditionering.”
Op zoek naar een eigen toekomst
Rond haar dertiende ontdekte Elizabeth voor het eerst het woord engineering. Vanaf dat moment wist ze dat ze daarin verder wilde. Maar haar familie had andere plannen. Via internetcafés zocht ze stiekem naar opleidingen en beurzen. Uiteindelijk vond ze een studiebeurs van de Poolse overheid. “Ik heb me aangemeld op mijn 18de en werd toegelaten en vertelde daarna pas aan mijn ouders dat ik naar Polen zou vertrekken.” Die boodschap viel niet goed. “Ze waren ontzettend boos en teleurgesteld. Tegelijkertijd was ik zelf ook bang. Ik wist niet wat me te wachten stond.”
Alleen aan tafel
In Polen studeerde Elizabeth Elektrotechniek. Ze was de enige vrouw én de enige student van kleur in haar klas. “Dat voelde ontzettend eenzaam.” Ze begon aan zichzelf te twijfelen. “Ik probeerde zelfs mannelijker over te komen, omdat ik dacht dat ik anders nooit serieus genomen zou worden.” Ook tijdens practica merkte ze het verschil. “Als een jongen een fout maakte, werd er gelachen. Als ik een fout maakte, was dat voor sommigen het bewijs dat vrouwen niet in de techniek thuishoren.” Daardoor legde ze de lat steeds hoger voor zichzelf. “Je gaat twee of drie keer zo hard werken om te bewijzen dat je er wél hoort.”
“Je hoeft meiden niet te overtuigen dat ze de techniek in moeten. Je moet ze laten zien dát die mogelijkheid bestaat.”
Robots op de bodem van de zee
Tegenwoordig werkt Elizabeth als elektrotechnisch ingenieur aan maritieme robots. Deze robots brengen de zeebodem in kaart, zodat bijvoorbeeld windparken veilig kunnen worden gebouwd of onderzeese kabels gecontroleerd kunnen worden. Binnen een multidisciplinair team vertaalt Elizabeth functionele eisen naar technische ontwerpen en begeleidt ze het hele ontwikkelproces: van ontwerp en prototype tot testen en ingebruikname. “Ik zorg ervoor dat alles uiteindelijk ook écht werkt.”
Waarom rolmodellen zo belangrijk zijn
Dit jaar organiseerde Elizabeth voor het eerst Girls’ Day binnen haar organisatie. De ervaring maakte diepe indruk. “Toen ik de evaluaties las, zag ik hoeveel meiden na afloop opeens dachten: misschien kan ik later ook in de techniek werken. Daar kreeg ik tranen in mijn ogen van.”
Volgens Elizabeth is dat precies waarom initiatieven als Girls’ Day zo belangrijk zijn. “Je hoeft meiden niet te overtuigen dat ze de techniek in moeten. Je moet ze laten zien dát die mogelijkheid bestaat.” Tijdens Girls’ Day maakten de leerlingen kennis met vrouwelijke geologen, ingenieurs, de CFO en andere professionals. “Ze zagen dat er niet één soort baan is in de techniek. Je kunt jezelf blijven én in deze sector werken.”
“Je kunt pas dromen van een toekomst als je kunt zien dat die toekomst bestaat.”
Nog altijd vooroordelen
Ondanks haar ervaring krijgt Elizabeth nog regelmatig te maken met stereotypen. “Vaak ben ik de enige vrouw én de enige persoon van kleur aan tafel.” Soms zijn de reacties subtiel. “Soms zijn het grapjes of microagressies.” Maar soms ook heel direct. “Een keer kwam ik voor mijn werk in de Verenigde Staten. Een technicus keek me aan en zei: ‘We hadden om een engineer gevraagd. Waar is hij?’”
Ook op een vliegveld werd haar beroep in twijfel getrokken. “Toen ik zei dat ik ingenieur was, begon iemand te lachen en vroeg: ‘Nee, wat doe je écht?’” Volgens Elizabeth laten zulke ervaringen zien hoe hard zichtbare rolmodellen nog steeds nodig zijn.
Technologie voor iedereen
Diversiteit gaat volgens Elizabeth niet alleen over gelijke kansen. Het gaat ook over betere technologie. “Als alleen één groep mensen aan tafel zit, ontwerp je ook alleen voor die groep.” Ze vergelijkt het met medicijnen die alleen op mannen getest worden. “Dan loop je het risico dat ze voor vrouwen minder goed werken. Dat geldt net zo goed voor technologie. Je hebt iedereen nodig aan tafel.”
“Je weet nooit wie je inspireert”
Voor Elizabeth is dat de belangrijkste reden om zichtbaar te zijn. “Je weet nooit wie er naar je kijkt.” Daarom blijft ze zich inzetten als rolmodel. “Als meiden iemand zien die op hen lijkt, verandert er iets. Dan wordt een toekomst die eerst onmogelijk leek ineens wél voorstelbaar.” “Je kunt pas dromen van een toekomst als je kunt zien dat die toekomst bestaat.”
Word rolmodel en inspireer de volgende generatie
Bij VHTO geloven we dat techniek en IT voor iedereen zijn. Toch kiezen in Nederland nog altijd relatief weinig meiden voor een studie of carrière in deze richtingen. Eén van de belangrijkste redenen? Een gebrek aan zichtbare vrouwelijke rolmodellen. Daar willen we iets aan doen. En daar hebben we jou voor nodig.
Lees verder
Nieuw aanbod: workshop over self-efficacy in techniek
De nieuwe workshop “Ik kan dit! – Met vertrouwen leren in techniek” laat zien hoe docenten het vertrouwen in eigen kunnen van leerlingen kunnen versterken in techniek en technologie.
Welke hordes komen vrouwen tegen op hun weg naar techniek en IT?
Waarom Thomas wel techniek mag kiezen en Anouk niet
Waarom krijgen sommige leerlingen wél en anderen niet het advies om voor techniek te kiezen? Dit artikel laat zien hoe stereotypen in LOB en profielkeuze de kansen van vo-leerlingen beïnvloeden – vaak zonder dat iemand het doorheeft.
Vrouwen in techniek en IT: hoe behoud je ze als organisatie?
4 redenen waarom vrouwen de techniek en IT verlaten en wat organisaties eraan kunnen doen.
Fix the system, not the girls
Waarom kiezen zo weinig meiden voor een toekomst in techniek of IT? Niet omdat ze minder talent of interesse hebben dan jongens, maar omdat ze onderweg hordes tegenkomen die hen ontmoedigen of tegenhouden.
Leergang: Kansengelijkheid voor alle leerlingen in STO
Wil je leren hoe je inclusie structureel onderdeel maakt van je onderwijspraktijk? In de VHTO-leergang werk je hier concreet aan, samen met collega’s uit andere STO-regio’s. De leergang bestaat uit twee fysieke bijeenkomsten en één e-learningmodule.
Vrouwen in IT: Niet instroom, maar uitstroom is het probleem
Bedrijven investeren volop in wervingscampagnes, rolmodellen en instroomprogramma’s om meer vrouwen aan te trekken. Toch blijven vrouwen niet hangen in de IT, schrijven Elsemieke de Jong en Joske Aline Jansen, beiden van het expertisebureau VHTO.
Toolbox Sociaal Veilig Werken voor leidinggevenden in de techniek
Toolbox sociaal veilig werken voor leidinggevenden. Maak sociale veiligheid bespreekbaar in je team met praktische werkvormen.